We hoeven niet vroeg op te staan, want om 14:10 uur gaat onze vlucht pas. Dus ik ga eerst met Mirai naar het recreatiebos om uitgebreid afscheid van hem te nemen. Om 09:00 uur ben ik bij mijn ouders om Mirai af te zetten. Angelique komt daar ook naartoe. We worden weggebracht door onze vader en Jordy gaat ook mee voor de gezelligheid.
Om 10:30 uur zijn we op Schiphol. Het inchecken van de bagage gaat gelukkig snel, hoewel er een aardige rij staat. Ingecheckt hebben we thuis al, dus nu hoeven we alleen nog maar te wachten op het veiligheidsgesprekje, dat iedereen moet voeren die naar Amerika gaat.
Omdat het nog vroeg is, bekijken we eerst wat winkeltjes en gaan we nog wat eten en drinken bij één van de restaurantjes op Schiphol.
Uiteindelijk naar de gate, waar we snel het standaard gesprekje hebben kunnen voeren.
We mogen daarna vrijwel meteen het vliegtuig in en we vertrekken om 14:05 uur, netjes op tijd dus.
Uiteindelijk naar de gate, waar we snel het standaard gesprekje hebben kunnen voeren.
We mogen daarna vrijwel meteen het vliegtuig in en we vertrekken om 14:05 uur, netjes op tijd dus.
Het is een hele lange vlucht die over het algemeen erg rustig verloopt. Weinig turbulentie onderweg. Alleen boven Canada wordt een beetje "bumpy". Maar in vergelijking met vorig jaar, toen het echt vreselijk tekeer ging, was dit peanuts. Het vliegtuig gaat lekker hard, want in plaats van de geplande aankomsttijd van 16:50 uur, komen we om 16:09 uur al in in Memphis. En dat is maar goed ook, want jeetje, wat duurt zo'n vlucht lang. We hebben de overtocht nu al verschillende keren gemaakt, maar blijkbaar verdwijnt dat toch weer uit je geheugen, want ik kan me niet herinneren dat ik het de vorige keren ook zo lang vond duren.
In Memphis was het weer echt vreselijk. Gelukkig dat we daar niet op vakantie zijn gegaan.
We hebben nu 3 uur en 20 minuten om over te stappen. Tijd genoeg dus, hoewel het er vreselijk langzaam aan toegaat bij de immigrations. Waarom weet ik niet, want ons vliegtuig was het enige dat was aangekomen. Daarna nog door de douane. Ook daar duurt het weer vreselijk lang. Schoenen uit, vest uit, riem af. Het standaard verhaaltje. Dit alles heeft zo'n 1,5 uur geduurd. Maar eindelijk kunnen we nu onze benen even strekken, want daar ben je wel aan toe na zo'n lange vlucht.
Het hele vliegveld is ingericht op de blues en uiteraard op hun grote held Elvis Presley. Er zijn verschillende winkels met alleen maar Elvis spulletjes, maar hier weten ze de prijzen wel.
Gelukkig, we mogen het vliegtuig weer in, want we zijn al aardig moe aan het worden. Het vliegtuig moet om 19:30 uur vertrekken en we gaan 10 minuten te laat weg van de gate. Als we op de startbaan staan, moeten we echter nog wachten voordat we toestemming krijgen om te vertrekken. In Memphis zijn ze echt de snelste niet, want uiteindelijk staan we daar zo'n 25 minuten. Eindelijk is het dan zo ver. We stijgen weer op en gaan de laatste fase van onze eerste dag in. De vlucht begint met behoorlijke turbulentie, want het weer is nog steeds bagger daar.
Gelukkig komen we al snel in rustiger vaarwater en de piloot heeft er flink de pas in. Hoewel we 35 minuten te laat zijn vertrokken, komen we maar 10 minuten te laat aan in Orlando. Het is inmiddels 22:40 uur en we hebben nog even te gaan voordat we naar bed mogen, want ook de auto moet nog opgehaald worden. We zijn dan ook erg benieuwd welke we meekrijgen, want na het zien van de auto van Paula en Jos, hoopten we toch wel op een mooie bak.
Maar nee hoor.... er staan 3 midsize SUV's en ook nog eens allemaal van hetzelfde merk: Kia Rondo's, oftewel een Kia Carens in Nederland. Hoe lelijk kan een auto zijn zeg ! We kunnen kiezen uit een witte, een zwarte en een zilvere. Het wordt uiteindelijk de zilvere uitvoering, want die heeft geen schade. Maar wat een teleurstelling na de geweldige Chevrolet Equinox van vorig jaar.
Dan op weg naar het hotel. We hebben op het vliegveld de tomtom al meteen aangezet en hopen op die manier wat tijd te winnen, want vorig jaar hebben we nog een minuut of 40 moeten wachten voordat hij het signaal oppakte. Gelukkig gaat het dit keer wat sneller en we kunnen snel vertrekken. Het is wel fijn dat het al zo laat is (ca. 23:30 uur), want het is toch weer even wennen. Maar al snel komen we aan bij ons hotel, het Best Western Movieland aan de International Drive. De beste man is erg blij met onze komst, want die stond daar een beetje wortels te schieten. Hij deed er dan ook lekker langzaam over, zodat hij nog even wat te doen had ;-). Maar uiteindelijk zitten we om 00:15 uur in onze kamer en kunnen we eindelijk van moeheid in elkaar zakken... Na alles een beetje geïnstalleerd te hebben, vallen we om 00:45 uur in slaap...
5 opmerkingen:
Wat vermoeiend is het toch altijd weer hè, die reis. Gelukkig hebben jullie dat nu achter de rug en kunnen jullie gaan genieten ;) Ik hoop dat jullie een beetje goed hebben kunnen slapen. Heel veel plezier! Ik kijk uit naar jullie belevenissen!
Groetjes Bianca
Wat fijn te lezen dat jullie goed zijn aangekomen! Nu kan de pret pas echt beginnen!!
Wel jammer dat er niet echt een keuze was uit auto's (behalve de kleur dan ;-)). Nou,ja als hij jullie maar overal netjes naartoe brengt.
Veel plezier in Walt Disneyworld en de geweldige omgeving!
Groetjes,
Sonja
Gelukkig zit de reis erop en jammer dat je niet een andere auto kon regelen maar de kleur is goed in ieder geval. ;-)
Hoop dat jullie een beetje hebben kunnen slapen, maar mocht je vroeg wakker zijn ga je toch lekker shoppen bij de Walmart.
Kijken al uit naar het volgende verslag.
groetjes Paula
Goed te lezen dat jullie goed zijn aangekomen! Het is altijd weer een hele reis hè. Jammer van de auto, maar ach als hij maar rijdt ;)
Ik ben benieuwd naar jullie verdere belevenissen!
Groetjes,
Karin
Het wordt inderdaad met het jaar langer, zo lijkt het tenminste, dat vliegen naar de states. Het is dat het er zo fantastisch is.
Gelukkig veilig aangekomen en als de auto maar een beetje lekker rijdt dan komt het wel goed.
Heel veel plezier en lekker veel shopplezier toegewenst.
Jan
Een reactie posten